Erevanyan hivandutyun

Միջերկրածովյան տենդի երևանյան հետքերը

Erevanyan hivandutyun
06 Հունիս 2014, 14:53

6811 |

Լյուսի Քոչարյան

Երբ առաջին անգամ լսեցի «երևանյան հիվանդություն» անվանումը, այն ինձ առեղծվածային, անտրամաբանական ու նվազագույնը ոչ գիտական թվաց: Իրավացի էի, սա այն հազվագյուտ հիվանդություններից է, որտեղ զուգակցվում է մի քանի գործոն՝ աշխարհագրական տարածք և 2000-ամյա պատմություն, գենետիկ հիմք՝ մուտացիայի տեսքով, դեղորայքային միջամտություն և, վերջապես, որոշակի հոգեբանական հակվածություն: Ընդ որում,սրանցից ոչ մեկը հնարավոր չէ անտեսել:

Հայ բնակչության նեղ շրջանակներում օգտագործվող «երևանյան» անվանումը հնացած է, ոչ ադեկվատ ու հեռու հիվանդության էությունից: Ինչպես բավականին վրդովված նշեց Պարբերական հիվանդության հանրապետական մանկական կենտրոնի ղեկավար Գայանե Ամարյանը, ժամանակն է մոռանալու անվանման այս տարբերակի մասին, գոյություն ունի միջազգային ընդունված տարբերակ՝ «ընտանեկան միջերկրածովյան տենդ»: Իսկ «պարբերական հիվանդություն» անվանումը դեռ շրջանառվում է նախկին սովետական և ռուսալեզու երկրների բժշկական շրջանակներում: Սակայն Երևանի փողոցներում փոքրիկ հարցումը ցույց տվեց, որ մարդիկ ճանաչում են պարբերականը դեռ «երևանյան» անվանմամբ:

Գայանե Ամարյան

Իսկ ընդհանրապես ի՞նչ է հայտնի այս հիվանդության մասին երևանցիներին.

«Ծնկներն ա ցավում, գլխացավեր են լինում: Ծանոթ ընկերուհի ունեի, հիվանդ էր ու մահացավ 21 տարեկանում, չկարողացան փրկել: Շատ վաղուց գոյություն ունի, երևի գենետիկ ինչ-որ բան կա դրա մեջ: Հիմնականում Կովկասում ա տարածված, մեջքի, որովայնի ցավերից են տառապում: Որոշ չափով տեղյակ եմ, բայց ոչ լրիվ, գիտեմ, որ փորացավեր ունեն, աղիքների-բանի: Ասում են, եթե քաղաքից դուրս գա հիվանդը, կարող ա անցնի էդ ամեն ինչը: Դաժան հիվանդություն ա, հայերն ու հրեաներն են տառապում, նոպաներ են ունենում: Մաշկը դեղնավուն ա լինում, բուժում չկա: Եթե Հայաստանից կամ գոնե Երևանից գնում են, բուժվում ա»:

Հիվանդության բժշկական նկարագիրը հետևյալն է.

արագ զարգացող և մարդու օրգանիզմը քայքայող հիվանդություն, որի արտահայտման նշաններն են ինքնաբերաբար, պարբերաբար կրկնվող տենդի ու որովայնացավի նոպաները, կրծքավանդակի ցավերը' հոդային բորբոքումներով: Ընդ որում, ցավային պատկերին մասնակցում են այն օրգանները, որտեղ կա շճաթաղանթ: Տենդը բարձր է լինում' մինչև 40 աստիճան, իսկ նոպան տանջում է մարդուն 3-4 օր շարունակ:

Այս ամենի պատճառը համարվում է գենետիկ մուտացիան: «Ընդ որում, բնավ պարտադիր չէ, որ այն արտահայտվի յուրաքանչյուր սերնդում: Այս մուտացիայով մարդկանց 40-50%-ը հիվանդանում է կյանքի առաջին, 20-30%-ը՝ երկրորդ տասնամյակում»,-նշում է Գայանե Ամարյանը: Ներկա դրությամբ բժիշկներին անհանգստացնում է պարբերականի վաղ հայտնաբերման խնդիրը: «Մանկական տարիքում ցավային ու տենդային նոպաները կարող են ատիպիկ լինել, հնարավոր են պարզապես ջերմության բարձրացումներ: Նման դեպքերում երեխաները ստանում են տարբեր երկարատև անտեղի «բուժումներ»: Իսկ հետո պարզվում է՝ պատճառը գենետիկ մուտացիան է»:

Մասնագետները համոզված են՝ պարբերականը բուժել ու վերացնել, ըստ էության, հնարավոր չէ.

այն գենետիկ մակարդակ ունի: Հնարավոր է միայն զսպել-դադարեցնել նոպաները՝ «կոլխիցին» կոչվող դեղամիջոցով: Ըստ բժշկի՝ արդյունքում բարելավվում է պացիենտի կյանքի որակը, նվազում երիկամային անբավարարության վտանգը: Ի դեպ, վերջինս հիմնականում հանգեցնում է հաշմանդամության ու մահվան: Բժիշկները հորդորում են ինքնագործունեություն չծավալել ու երբեք չդադարեցնել կոլխիցինի ընդունումը, նույնիսկ եթե նոպաները վերանում են: Միևնույն ժամանակ ոչ բոլորն են համաձայնում մշտապես, մինչև կյանքի վերջ կախված լինել քիմիական դեղանյութից:

Հիվանդությունն ունի նաև միստիկ հատվածը.

ինչպե՞ս անտեսել այն փաստը, որ բնակության վայր ու մթնոլորտ փոխելով՝ պարբերականի ախտորոշում ունեցողները լավանում են, նոպաները դադարում են: Հենց այստեղ է ի հայտ գալիս մյուս գործոնը՝ հիվանդության աշխարհագրությունն ու պատմությունը: Պարբերականն առաջացել է մոտ 2000 տարի առաջ միջերկրածովյան ավազանում բնակվող ազգերի մոտ՝ հայեր, հրեաներ, հույներ, արաբներ և այլն: Դա հենց հայկական հարթակն էր՝ ընդգրկելով Արմ. Հայաստանի պատմական ամբողջ տարածքը: Գաղթը դեպի Արլ. Հայաստան տեղի է ունեցել հիմնականում հենց այդ տարածքներից՝ Ալաշկերտ, Մուշ, Բայազեթ, որտեղի բնակչությունն այդ հիվանդության գենետիկ կրողն էր: Ներկայի ՀՀ տարածքում նրանք հաստատվել են ավելի փոքր գոտիներում՝ բնականաբար ավելի խիտ դասավորությամբ: Ստացվում է, որ ամուսնությունները նույն տարածքի բնակիչների միջև շատացել են, և գենի մուտացիան կարծես սկսել է «եփվել» իր կաթսայում՝ գնալով մեծացնելով մուտացիայի կոնցենտրացիան կոնկրետ տարածքներում: Հայաստանում պարբերականն անհավասարաչափ է տարածված. կուտակումները գրանցված են Երևանում, Գեղարքունիքում, Շիրակում և Արագածոտնում: Ստացվում է, որ կոնկրետ Երևանն այս հիվանդության ծագման հետ կապ չունի, և «երևանյան» անվանումը սխալ է:

Մի քանի չոր ու ցամաք տվյալ՝- այժմ պարբերականը պետականորեն վերահսկվում է միայն երեխաների մոտ՝ Պարբերական հիվանդության հանրապետական մանկական կենտրոնի կողմից,- մինչ այժմ կենտրոնում մշտական հսկողության տակ է մինչև 18 տ. 2 600 երեխա, որոնք նաև անվճար կոլխիցին են ստանում,

– ՀՀ-ում պարբերականով հիվանդ է յուրաքանչյուր 2-ը 100-ից, և յուրաքանչյուր 14-ը՝ 10.000-ից:

Մուտացիան կա, տարածվում է, ենթադրաբար գենետիկ նույն խտությամբ էլ աշխարհի հայերի մեջ է:
– Միջազգային ասպարեզում այս հիվանդության մասին քիչ բան գիտեն: Բացը լրացնելու համար նպատակ կա ստեղծելու ՊՀ ռեգիոնալ կենտրոն Ռուսաստանում, քանի որ ՀՀ-ում հաշվառված են ու կոլխիցին են ստանում զգալի թվով երեխաներ նաև ԱՊՀ երկրներից:

Նարինե Իսրայելյան

Հիվանդությունը միստիկ է, ուստի պակաս կարևոր չէ նաև հոգեբանական գործոնը: Բժիշկները գտնում են, որ հոգեբանական ու սթրեսային խնդիրներ են առաջանում նոպայի հետևանքով. այսինքն նման մի շղթայի հետ գործ ունենք՝ նոպա-ինքնազգացողության վատացում-սթրես: Հոգեբաններն այլ ուղղություն են տալիս շղթային.

նոպայի ժամանակ մարմինը տկարանում է, բայց չկա որևէ օրգանական հիվանդություն.

լյարդը, երիկամը կամ ստամոքսը հիվանդ չեն, ենթարկված չեն ֆիզիկական փոփոխության: Այսինքն, գրանցվում են օրգանների ֆունկցիոնալ, այլ ոչ թե ֆիզիկական խնդիրներ: «Իսկ ֆունկցիոնալ հիվանդությունների հիմքում գրեթե միշտ հոգեբանական սթրեսն է, որից ամենատարածվածը վախից սպաստիկ կծկումներն են»,-նշում է հոգեբան Նարինե Իսրայելյանը: Փաստորեն, կստացվի հետևյալ շղթան՝ սթրես-նոպա-ինքնազգացողության վատացում: «Քանի որ պարբերականը հայտնաբերվում է այն ազգերի մոտ, որոնք շատ էմոցիոնալ են ու զգայուն, հավանական է, որ իրենց մոտ վախի նևրոզը կարող է բերել որովայնի նյարդային հանգույցի կծկումների, որից հետո ամբողջ որովայնը ցավում է, սկսում սխալ աշխատել, դրան գումարվում է մարմնի լարվածությունը, բարձրանում ջերմությունը: Իսկ սա շատ նման է վախի «պանիկ ատակա»-ներին: Առհասարակ, այս խնդիրները շտկելի ու կանխարգելելի են, բայց եթե նոպաներն այնքան են կրկնվել, որ վնասվել է օրգանը, ապա անհրաժեշտ է դեղորայքային միջամտություն»,-նշում է հոգեբանը:

Փաստորեն, պարբերականով հիվանդ անձանց կարելի է օգնել ոչ միայն դեղորայքով, այլև հոգեբանական գրագետ աշխատանքով: Իսկ սա բացառիկ ելք է տանջալից դրությունից, հատկապես այն մարդկանց համար, ովքեր պատրաստ չեն լուռ հանձնվել քիմիական դեղորայքին:

Եվս մեկ կարևոր փաստ. եթե դիտարկենք նոպաները հոգեբանական տեսակետից, կստացվի, որ ծանրամարս իրավիճակներն այդ մարդկանց կյանքում անընդհատ կրկնվում են: Մթնոլորտի փոփոխությամբ կարելի է բացատրել այն փաստը, որ այլ աշխարհագրական վայր տեղափոխված բազմաթիվ մարդիկ ազատագրվում են նոպաներից: Եթե հոգեկանը կապ չունենար, ապա բնակության վայր փոխելն էլ ոչ մի բարելավում չէր տա:

Источник: https://imyerevan.com/hy/society/view/6875

Ինչ է պարբերական հիվանդությունը: Պարբերական հիվանդության բուժման մասին

Erevanyan hivandutyun

Հիվանդության ժառանգման և վտանգների մասին: Պարբերական կամ, ինչպես ժողովուրդն է ասում` «երևանյան» կամ «հայկական հիվանդությունը» դասվում է ժառանգական հիվանդությունների շարքին։

Անգլերեն լեզվով լույս տեսնող գիտական գրականությունում ընդունված է «միջերկրածովյան ընտանեկան տենդ» (familial Mediterranean fever) անվանումը։ Այն պայմանավորված է ընդամենը մեկ գենով։ Նորմալ պայմաններում այդ MEFV գենը պատասխանատու է բորբոքային պրոցեսների կանխման համար, իսկ չգործելու դեպքում այդ հատկությունը վերանում է կամ խիստ թուլանում, ինչի հետևանքով բորբոքումները չեն արգելակվում։ Յուրաքանչյուր գեն մարդու օրգանիզմում ներկայացված է 2 օրինակով (այդ թվում` նաև MEFV-ը), որից մեկը նա ժառանգում է հորից, իսկ մյուսը` մորից։ Եթե այդ երկու օրինակներից մեկը նորմալ լինի, անձը պարբերական հիվանդություն չի ունենա։ Միայն երբ նշված MEFV գենի և հայրական, և մայրական օրինակները փոփոխված են` մուտացիայի ենթարկված, ապա պարբերական հիվանդություն է զարգանում։ Փոփոխված գենը սերնդեսերունդ կարող է փոխանցվել և միշտ հանդիպել «առողջ» գենի հետ, սակայն հիվանդի բարեկամներից ոչ մեկը չտառապի պարբերական հիվանդությամբ։

Հիվանդի քույրերի և եղբայրների մոտ պարբերական հիվանդության առկայության հավանականությունը կազմում է 1։4։ Եթե պարբերական հիվանդություն ունեցողը ամուսնանա երկու MEFV նորմալ գեն ունեցող անձի հետ, ապա նրանց երեխաները պարբերական հիվանդություն չեն ունենա, սակայն կկրեն հիվանդ ծնողի կողմից ժառանգած և փոփոխված` մուտացիայի ենթարկված մեկական MEFV գեն։ Իսկ եթե պարբերական հիվանդություն ունեցողը ամուսնանա առողջ անձի հետ, որն ունի MEFV-ի մեկ փոփոխված գեն, ապա երեխաների մոտ պարբերական հիվանդության ռիսկը կկազմի 1։2։ Եթե ամուսնանան պարբերական հիվանդություն ունեցող երկու անձինք, ապա բոլոր երեխաները նույնպես կունենան պարբերական հիվանդություն։   

Ընդհանրապես ժառանգական հիվանդությունները հազվադեպ են հանդիպում, սակայն հայերի շրջանում պարբերական հիվանդության հաճախականությունը կազմում է մոտավորապես 1-2 տոկոս։ Հիվանդության գրեթե 15% դեպքերում այն սկսվում է ամենածանր բարդությամբ` ամիլոիդոզով։ Մնացած դեպքերում հիվանդության նոպաները կամ հոդային երևույթները տարիներ և տասնամյակներ շարունակ կրկնվում են, իսկ ամիլոիդոզը զարգանում է միայն դրանցից հետո։

Ամիլոիդոզը տարբեր հյուսվածքներում դժվար լուծվող, այսպես կոչված` ամիլոիդ* նյութի կուտակման հետ կապված հիվանդություն է։ Պարբերական հիվանդության ժամանակ ամիլոիդոզը առաջին հերթին ախտահարում է երիկամները։ Սակայն հնարավոր է նաև աղիքների, սրտի, վահանագեղձի ու այլ գեղձերի, և ընդհանրապես ցանկացած այլ օրգանի ախտահարում, ընդ որում, նշված օրգանների ախտահարումը կարող է նախորդել երիկամայինին։

Բացի ամիլոիդոզից, պարբերական հիվանդություն ունեցողները ենթակա են ավելի վաղ սկսվող և արտահայտված աթերոսկլերոզով հիվանդանալուն, քան բնակչությունն ընդհանրապես։ Երիտասարդ տարիքում կոլխիցինով կանխարգելիչ բուժում չստացած անձինք մտնում են սրտի իշեմիկ հիվանդության, այդ թվում` սրտամկանի ինֆարկտի, ինչպես նաև ինսուլտների բարձր ռիսկի խմբի մեջ։ Նշենք, որ պարբերական հիվանդությունը նպաստում է որովայնի խոռոչում կպումների գոյացմանը, որոնց պատճառով հիվանդի օրգանիզմը հակված է լինում, այսպես կոչված` կպումնային հիվանդության, որն արտահայտվում է ժամանակ առ ժամանակ կրկնվող աղիքային անանցանելիությամբ։ Այդ, ինչպես նաև այլ պատճառներով առաջացած կպումների դեպքում կանանց 20%-ը տառապում է լրիվ, իսկ մյուս 20%-ը` մասնակի անպտղությամբ։ Նույնիսկ երբ զույգը ազատ սեռական կյանք է վարում (առանց պաշտպանվելու), կինը կարող է հղիանալ միայն մի քանի տարին մեկ անգամ։

Պարբերական հիվանդության դեպքում բարձր է նաև բորբոքային հիվանդությունների հաճախականությունը։ Ռևմատոլոգիական հիվանդությունները (ռևմատոիդ արթրիտը, համակարգային կարմիր գայլախտը, հանգուցային պանարտերիտը և այլն) պարբերական հիվանդությամբ տառապողների շրջանում հանդիպում են մի քանի անգամից մինչև մի քանի հարյուր անգամ ավելի հաճախ, քան ընդհանուր բնակչության մոտ։ Ստամոքսաաղիքային տրակտի բոլոր հիվանդությունները նույնպես պարբերական հիվանդությամբ տառապողների մոտ հանդիպում են շատ ավելի հաճախ և շատ ավելի ծանր տարբերակներով։ Դա վերաբերում է ինչպես գաստրիտներին, կոլիտներին, այնպես էլ խոցային հիվանդությանը և նույնիսկ համեմատաբար հազվադեպ հանդիպող, այսպես կոչված` աղիքների բորբոքային հիվանդություններին (ոչ սպեցիֆիկ խոցային կոլիտ, Կրոնի հիվանդություն)։

Անհրաժեշտ է նշել, որ այս բոլոր բարդություններից կարելի է խուսափել, եթե ժամանակին սկսվի կոլխիցինով պարբերական հիվանդության կանխարգելիչ բուժումը։ Արդեն սկսված բոլոր բարդությունները, հատկապես երիկամների ամիլոիդոզը, շատ ավելի դժվար է, իսկ երբեմն նույնիսկ անհնարին է բուժել` եթե սկսվում է ուշացումով։ Եվ քանի որ, ինչպես արդեն ասացի, այդ բարդությունները շատ դեպքերում կարող են լինել պարբերական հիվանդության առաջին կլինիկական արտահայտությունը, ուրեմն նպատակահարմար է, որ յուրաքանչյուր հայ որքան հնարավոր է վաղ տարիքում ենթարկվի գենետիկական քննության, որով հնարավոր կլինի բացահայտել պարբերական հիվանդության դեռևս չարտահայտված դեպքերը։ Ցավոք սրտի, այսօր հայտնի հնարավոր 100 մուտացիաներից Հայաստանում (բժշկական գենետիկայի կենտրոն) որոշվում է միայն 12-ը` առավել հաճախ հանդիպողները։ Մնացած դեպքերում տարին 2 անգամ կանոնավոր բժշկական զննումները և հետազոտությունները թույլ կտան ավելի վաղ շրջաններում հայտնաբերել պարբերական հիվանդության բարդությունները։ Նշենք, որ դա հատկապես վերաբերում է երիկամների ամիլոիդոզին, որի ժամանակ հիվանդը ոչ մի ցավ չի զգում. ուստի, եթե պարբերաբար մեզի քննություն չկատարվի, ապա ամիլոիդոզը կարող է կլինիկորեն ախտորոշվել միայն ուշ շրջանում, երբ արմատական բուժումը քիչ արդյունավետ կլինի։

Ինչպես արդեն ասել ենք, պարբերական հիվանդությանը (ՊՀ) բնորոշ են բազմաթիվ, երբեմն նաև ծանր բարդություններ, որոնցից կարելի է խուսափել, եթե ժամանակին սկսվի հիվանդության բուժումը` կոլխիցինի ամենօրյա կանոնավոր կանխարգելիչ կիրառմամբ: Որքան ուշ է սկսվում այն, այնքան հիվանդության բացասական ազդեցությունն օրգանիզմի վրա լինում է ավելի արտահայտված, իսկ շատ դեպքերում` նույնիսկ անդառնալի:

Համաշխարհային փորձը ցույց է տալիս, որ մանկական տարիքից սկսած բուժման շնորհիվ կարելի է հիվանդության հնարավոր բարդությունները կանխել այնպես, որ անձը համարյա չտարբերվի առողջներից` բացառությամբ կոլխիցինի ամենօրյա ընդունման անհրաժեշտությունից:

Կոլխիցինը (Արտադրվում է թաղանթով պատված հաբերի ձևով) պարբերական հիվանդության ժամանակ սկսել են կիրառել անցած դարի 60-ականների վերջից: Հրեա գիտնական Ս. Գոլդինգերն առաջինն էր, որ 1972 թ.

նկարագրեց կոլխիցինի դրական ազդեցությունը պարբերական հիվանդության նոպաների վրա: Կոլխիցինաբուժության սկզբնական շրջանում դա հաստատեցին նաև մի շարք այլ հեղինակներ: Նրանք նշում էին, որ կոլխիցինի ընդունումը դադարեցնելուց հետո ՊՀ-ի նոպաները վերսկսվում են: Այդ դեղամիջոցի առաջին մասշտաբային կիրառման արդյունքները հրապարակեցին Դ. Զեմերը և համահեղինակները` 1976 թ.: 

Իսկական հրաշք էր բժշկագիտության մեջ, երբ պարզվեց, որ կոլխիցինը կանխում է ոչ միայն պարբերական հիվանդության նոպաները, այլև նրա ամենածանր բարդությունը՝ ամիլոիդոզը (Ամիլոիդոզը սպիտակուցային փոխանակության խանգարման հետևանքով օրգանների հյուսվածքների, արյունատար անոթների վրա գլոբուլինային սպիտակուցների` ամիլոիդի արտաբջջային կուտակումներից առաջացող սկլերոզի, հյուծման և օրգանների կենսագործունեությունը խաթարող ծանր, անվերադարձելի բարդություն է): Կոլխիցինի կանոնավոր օգտագործման փորձի կուտակման հետ մեկտեղ, նախ` մեկը մյուսի հետևից սկսեցին ի հայտ գալ հաղորդումներ, որոնցում հեղինակները ցույց էին տալիս դեղամիջոցի բարերար ազդեցությունն ամիլոիդոզի ընթացքի վրա, իսկ այնուհետև այդ բարդության կանխման հնարավորությունը:

Սկզբից հետազոտողները նշում էին, որ կոլխիցինի կանոնավոր օգտագործումը իսպառ բացառում է ամիլոիդոզի առաջացումը, սակայն հետագայում, ավելի երկարատև դիտարկումների արդյունքում, նրանք եկան այն եզրակացության, որ մոտավորապես մեկ տոկոսի մոտ այն ի վերջո զարգանում է: Պետք է նշել սակայն, որ այդ հետազոտված հիվանդները հիմնականում սեֆարդիկ (Սեֆարդները հրեաների մի մասն է, որոնք խոսում են իսպաներենին նմանվող լեզվով` սեֆարդերենով: Սերված են Պիրենեյան թերակղզում բնակվող նախնիներից և ներկայումս ապրում են Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրներում, Փոքր Ասիայում, Բալկանյան թերակղզում, Իսրայելում) հրեաներն էին, որոնց շրջանում հիվանդության՝ ամիլոիդոզով բարդանալու հավանականությունն ավելի մեծ էր, քան՝ հայերի:

Ներկայումս ամբողջ աշխարհում 35 տարուց ավելի կոլխիցինաբուժություն ստացել են տասնյակհազարավոր մարդիկ, և այդ քանակակազմը չի տարբերվում ընդհանուր բնակչության քանակակազմից՝ մահվան միջին տարիքի կամ որևէ հիվանդության հավանականության առումով: Այնպես որ, մանկական տարիքից կոլխիցին ստացող հիվանդները կարող են համարվել առողջ մարդիկ, որոնք կյանքի ընթացքում պարզապես ստիպված են ամեն օր ընդունել այդ համեմատաբար անվնաս դեղը: 

Ներկայումս մենք որևէ հիմք չունենք շեղվելու բուժման այն սկզբունքներից, որոնցով ամբողջ աշխարհի բժիշկներն առաջնորդվել են անցած տարիների  ընթացքում:

Բուժումը սկսում են ամիլոիդոզը կանխող նվազագույն դեղաչափից՝ օրական 1.0 մգ կոլխիցին պարունակող հաբերի ընդունումից: Պետք է ասել, որ կա հիվանդների մի փոքր խումբ, որոնց նոպաները դադարում են նույնիսկ օրական 0.

5 մգ կոլխիցին ընդունելիս, սակայն այդ դեղաչափի երկարատև օգտագործման համաշխարհային փորձը բացակայում է: Այդ դեղաչափը երկարատև օգտագործող մեր ոչ այնքան մեծ թվով հիվանդների շրջանում եղել են ամիլոիդոզով բարդացման եզակի դեպքեր, այդ իսկ պատճառով օրական կոլխիցինի 0.

5 մգ դեղաչափը չի կարելի խորհուրդ տալ մշտական օգտագործման համար, ինչպես նաև միայն նոպաների նախանշանները ճնշելու նպատակով: Նախ դա քչերին է հաջողվում և այն էլ ոչ երկարատև, բացի այդ, որն ավելի կարևոր է, նման ‚բուժմամբե ամիլոիդոզի զարգացումը չի կանխվում:

Բուժման առաջին օրերի ընթացքում հնարավոր է լուծ առաջանա, որի արտահայտված լինելու դեպքում կարելի է մի քանի օր դեղաչափն իջեցնել 0,5 մգ-ի, այնուհետև վերադառնալ օրական 1,0 մգ-ին: Բուժման առաջին օրերի, ամիսների, երբեմն նույնիսկ տարիների ընթացքում հնարավոր են պարբերական հիվանդության աուտոիմունային բնույթի բարդությունների առաջացում (մենինգեալ` ուղեղաթաղանթի ախտահարմանը բնորոշ երևույթներ, ավշային հանգույցների մեծացում, հոդաբորբեր, անոթաբորբեր և այլն): Այնպես որ` գլխացավեր, հոդացավեր, ցան, տեսողության վատացում կամ այլ ոչ սովորական գանգատներ առաջանալու դեպքում հիվանդը որքան հնարավոր է շուտ պետք է դիմի բժշկի:

Եթե օրական 1,0 մգ դեղաչափի ֆոնի վրա առաջանում է պարբերական հիվանդության հերթական նոպան, այսինքն` այդ դեղաչափով նոպաները չեն կանխվում, ապա բժիշկը կարող է դեղաչափն ավելացնել` հասցնելով մինչև 1,5 մգ-ի, չսպասելով երկրորդ, երրորդ և հաջորդող նոպաներին: Մեկ նոպան արդեն բավական է, որ հիվանդն ընդմիշտ մոռանա այն դեղաչափը, որի ֆոնի վրա առաջացել է այդ նոպան և բժշկի խորհրդով անցնի ավելի բարձր դեղաչափի ընդունման, իսկ եթե այն կրկնվի, ապա հաջորդ նոպաները կանխելու համար բժիշկը խորհուրդ կտա առաջին իսկ նոպայից հետո անցնել օրական 2,0 մգ կոլխիցինի ընդունման: 

Պետք է ասել, որ հայկական քանակակազմում չափազանց հազվադեպ են հանդիպում օրական 2,0 մգ դեղաչափի ֆոնի վրա նոպաներ ունեցող հիվանդներ, այն դեպքում, երբ սեֆարդիկ հրեաների 1/3-ի մոտ նոպաները կարող են դիտվել նաև այդ առավելագույն դեղաչափի պայմաններում, սակայն նրանց շրջանում կոլխիցինի այդ դեղաչափերի կիրառման պայմաններում նկատվել են ամիլոիդոզի եզակի դեպքեր:

Համաշխարհային մասշտաբով օրական 2,5 մգ դեղաչափի երկարատև կիրառման փորձը շատ քիչ է, ուստի կոլխիցինի օրական 2 մգ դեղաչափին ‚չպատասխանողե հիվանդների շրջանում ավելի բարձր դեղաչափերի կիրառումը կարող է լինել բացառիկ դեպքերում` բժշկի դիտարկման ներքո, քանի որ օրական 2,5 և նույնիսկ 3,0 մգ դեղաչափի ֆոնի վրա որոշ դեպքերում կարող են նկատվել թունավորման երևույթներ: Սա ստիպում է նորից վերադառնալ օրական 2.0 մգ դեղաչափին:

Իհարկե, կոլխիցինաբուժության բոլոր հիմնահարցերը դեռևս լուծված չեն և նշված պարզունակ սխեման ոչ բոլոր դեպքերում է ճիշտ: Այս խնդրին կանդրադառնանք հաջորդ հոդվածում:

(շարունակելի)

Источник: https://www.med-practic.com/arm/347/16175/article.more.html

Երևանյան հիվանդություն. ի՞նչ է սա

Erevanyan hivandutyun

         Ըստ նախնական տվյալների  ՀՀ–ում, այսպես կոչված, «ºրևանյան         հիվանդությանբ» տառապողների թիվն անցնում է 30000-ից, իսկ վերջին մի քանի տասնամյակների ընթացքում հիվանդության զգալի աճ է նկատվել: Այս  տեղեկությունները զետեղված են  2008թ.

-ին հրատարակված «Ներքին հիվանդություններ» գրքում: Հիվանդությունն առավել շատ բնորոշ է Միջերկրածովյան տարածաշրջանի ժողովուրդներին, հատկապես  հայերին, և պատահական չէ, որ Հայաստանում այն տարածված է «Երեւանյան» անվամբ , իսկ իրականում, բժշկության մեջ այն հայտնի է  «Պարբերական» անվամբ: Այս մասին նշում  է  թերապեվտ Արուսյակ Ասատրյանը:

  Պարբերական հիվանդությունը անբուժելի, ժառանգական հիվադություն է: Այն դրսևորվում է  պարբերաբար կրկնվող կարճատև նոպաներով, որոնք ուղեկցվում են սաստիկ  ցավով ու տենդով:

«Հիվանդությունն ունի արտահայտման չորս ձև. որովայնային, կրծքային, հոդային և խառը»,- տեղեկացնում  է տիկին Ասատրյանը` նշելով, որ Պարբերական հիվանդությամբ տառապողների  95%-ի մոտ նոպաները դրսևորվում են որովայնացավով,  որը կարող է ուղեկցվել փորկապությամբ, իսկ նոպայից հետո անցնում է փորլուծության:

«Հաճախ որովայնային սուր ցավերը խթան են հանդիսանում, որ մարդիկ կույրաղիք կամ լեղապարկ են վիրահատում»,-ընդգծում է բժշկուհին:

Հիվանդության արտահայտման ձևերից է նաև կրծքայինը, երբ նոպաներն ուղեկցվում են կրծքավանդակի ծանրությամբ ու ճնշման բարձրացնանբ.

իսկ նոպայի առավելագույն արտահայտվածության շրջանում նկատվում է հևոց: Հոդային նոպաների դեպքում բորբոքվուն են հոդերը և նկատվում է հոդերի ուժեղ ցավ, իսկ խառը նոպաների ժամանակ որովայնայինը զուգակցվում է կրծքայինի հետ, կրծքայինը` հոդայինի և այլն: Բոլոր տեսակի նոպաներն էլ ուղեկցվում են բարձր ջերմությամբ (40աստիճան և ավել).ցավի և ջերմության արտահայտվածությունն զուգահեռ է ուղեկցվում:

«Պարբերականը կարող է դրսևորվել բարդությամբ` ամիլոիդոզով, ինչը կարող է հանգեցնել նաև մահվան: Բարդության դեպքում մարդու ներքին օրգաններում շատ դժվարալուծ նյութ է կուտակվում, որը, գտնվելով որևէ օրգանում, ախտահարում է այն.

Պարբերական հիվանդության պարագայում առավելապես ախտահարվում են երիկամները` առաջացնելով երիկամային անբավարարություն: Բարդության դեպքում կարող են ախտահարվել նաև լյարդը, փայծաղը և վահանաձև գեղձը»,-ասում  է  Արուսյակ  Ասատրյանը: Իսկ Պարբերական հիվանդությամբ  տառապող կանանց 20-30%-ի մոտ հղիությունն ընդհատվում է վիժումով:

ՊՀ-Ի 1-ին նշաններն, այսինքն առաջին նոպաները,  հիմնականուն ի հայտ են գալիս մանկական կամ պատանեկան տարիքում, հատկապես սեռական հասունացման ժամանակահատվածում(85-90% -ի մոտ): Պատահում է, որ մարդկանց մոտ  հիվանդության առաջին նոպաները դրսևորվում են  40 տարեկանից հետո կամ էլ մինչև մեկ տարեկանը, սակայն այսպիսի դեպքեր շատ   հազվադեպ է հանդիպում: Բժշկական գրականության տեղեկացմամբ՝  նոպաների հաճախականությունը տատանողական են.  դրանք կարող են դրսևորվել  շաբաթվա մեջ 1 անգամ, տարին  2 անգամ կամ ավելի հազվադեպ: Իսկ հղիության ,ամիլոիդոզի զարգացման ժամանակ և տարիքի հետ նոպաների հաճախականությունն ու ծանրությունը նվազում է:  Նոպաները հրահրող գործոնը սովորաբար հայտնաբերել չի հաջողվում:  Որոշ դեպքերում նոպաներն սկսվելու պատճառ են դառնում վնասվածքները, մտավոր ու գերլարված աշխատանքը, սառեցումը, բնակավայրի փոփոխությունը և այլն:

Այսօր հիվնդության ընթացքը  թեթևացնող մի շարք միջոցներ կան: Առաջին հերթին նոպաների ժամանակ անհրաժեշտ է անկողնային ռեժիմ և հատուկ սննդակարգ.

պարբերական հիվանդությամբ տառապողները  պետք է նվազեցնեն կծու, թթու և ճարպեր պարունակող ուտեստների օգտագործումը, ինչպես նաև՝ չպետք է չարաշահեն աղի քանակը: Հիվանդները չպետք է չարաշահեն նաև թմրաբեր ցավազրկողների օգտագործումը: Դրանք անհրաժեշտ է օգտագործել միայն շատ անհրաժեշտ դեպքերում, քանզի հիվանդների մոտ դեղերի հանդեպ կարող է շատ շուտ կախվածություն առաջանալ: Հիվանդին պետք է ապահովել սպիտակուցային և վիտամինային սնունդով(C,B,E): Նոպաների ժամանակ ցանկալի չէ սնվել, քանի որ դրանք հիմնականում փսխումով են ընթանում: Բացի վերոնշյալներից, ՊՀ-ի ընթացքը թեթևացնող միջոցներից է «Կոլխիցին» դեղամիջոցը: Այն կիրառվում է 1972թվականից, որը  կասեցնում է նոպաների հաճախականությունն ու ուժգնությունը, ինչպես նաև՛ ամիլոիդոզի զարգացումը: Դեղամիջոցը կանոնավոր օգտագործող հիվանդների 65 % -ի մոտ  դիտվում է կայուն ախտադադար, 20-30% -ի    մոտ` նոպաների հաճախականության և ծանրության զգալի նվազում, և միայն 10%-ի     մոտ բուժումն անարդյունավետ է:

Անի  Գյոզալյան

Ամենակարևոր լուրերը Հայաստանից՝ Telegram-ում Բաժիններ՝ Առավոտ երիտասարդական, Խճանկար Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի եւ հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը չպետք է բացահայտի լրատվական նյութի էական մասը: Կայքում լրատվական նյութերից քաղվածքներ վերարտադրելիս քաղվածքի վերնագրում լրատվական միջոցի անվանման նշումը պարտադիր է, նաեւ պարտադիր է կայքի ակտիվ հղումի տեղադրումը:

Источник: https://www.aravot.am/2012/05/10/297008/

Erevanyan hivandutyun

Erevanyan hivandutyun

Պարբերական հիվանդության մասին շատերն են լսել, բայց քչերը գիտեն, թե ինչ է այդ հիվանդությունն իրենից ներկայացնում, ինչպես է այն դրսեւորվում ու ով եւ ինչու է դրանով ավելի հաճախ հիվանդանում: Այս հիվանդությանը վերաբերող հարցերի պատասխանները մեզ օգնեցին գտնել Արաբկիր բուժկենտրոնին կից մանկական պարբերական հիվանդության հանրապետական կենտրոնի ղեկավար Գայանե Ամալյանը ու այս նույն կենտրոնի դիսպանսերի համակարգող Նունե Մկրտչյանը

Պարբերական հիվանդությունը գենետիկ աուտոսոմնո-ռեցեսիվ հիվանդություն է, որի էթիոլոգիական գործոնն է մուտացիան 16 ու 19 քրոմոսոմներում: Եթե երկու ծնողներն էլ մուտացված գեների կրող են, ապա կա 25 տոկոսի հավանականություն, որ նրանց երեխան կծնվի պարբերական հիվանդությամբ:

Պարբերական հիվանդությունը գերազանցաբար տարածված է այն ժողովուրդների ներկայացուցիչների շրջանում, որոնց նախնիները ապրել են Միջերկրական ծովի ջրավազանի երկրներում: Այն հատկապես տարածված է հայերի, հրեաների ու արաբների մոտ. այլ ազգությունների ներկայացուցիչների մոտ այն նույնպես հանդիպում է, բայց շատ ավելի հազվադեպ:

Հայաստանում այս հիվանդությունը բավականին տարածված է, բայց ուշագրավ է, որ ոչ բոլոր մարզերում: Այս ախտանիշն ունեցողների մեծ մասն ապրում է Երեւանում, նաեւ Գեղարքունիքի, Շիրակի ու Արարատի մարզում:

Պարբերական հիվանդությունը դրսեւորվում է պարբերաբար կրկնվող տենդի նոպաներով, որոնք ուղեկցվում են ցավերով՝ որովայնի, կրծքի հատվածներում ու հոդերում: Սովորաբար հիվանդությունը սկսվում է մանուկ հասակից: Ավելին ՝ վերջին ժամանակներս այս հիվանդությունը ավելի հաճախ է ախտորոշվում այն երեխաների մոտ, որոնք ունեն այդ հիվանդությանը ոչ այդքան բնորոշ ախտանիշներ՝ օրինակ կրկնվող թարախային անգինա եւ որովայնային ցավերի բացակայություն:

Եթե պարբերական հիվանդությունը չբուժես, այն կարող է մի շարք բարդացումներ ունենալ, որոնք կհանգեցնեն հաշմանդամության կամ նույնիսկ մահվան: Առավել հաճախ հանդիպող բարդություններից են ամիլոիդոզը, երիկամային անբավարարությունը, աղիքային անանցելիությունը եւ այլն

Հիվանդությունը բուժել անհնար է, սակայն կարելի է հատուկ դեղամիջոցների օգնությամբ այն վերահսկողության տակ պահել ու կանխել սրացումներն ու բարդացումները:

Периодическая болезнь (семейная средиземноморская лихорадка, доброкачественный семейный пароксизмальный перитонит, армянская болезнь и др.) — наследственное заболевание аутосомнорецессивного типа с полной пенетрантностью гена.

Болезнь описана главным образом у жителей средиземноморского бассейна — арабов, турков, евреев, армян, но встречается и в других частях света, в частности у лиц кавказских национальностей.

Болеют как мужчины, так и женщины; отмечаются семейные случаи заболевания.

В основе клинических проявлений периодической болезни лежит доброкачественное асептическое воспаление серозных оболочек. Полагают, что патологический процесс объясняется врожденным метаболическим дефектом, но факторы, провоцирующие воспаление, и патогенез острых атак не установлены. Повидимому, большую роль в развитии атаки играют нейтрофильные лейкоциты. Л. Н.

Кочубей и соавт. в предприступном и приступном периодах болезни выявили .выраженную дегрануляцию нейтрофильных леикоцитов — классических инициаторов асептического воспаления.

Процесс дегрануляции сопровождается выделением внутриклеточных медиатров воспаления, таких, как фактор, иммобилизирующии нейтрофилы, комплементактивирующая субстанция, хемотаксический фактор и др.

Процесс обычно начинается в раннем детском и юношеском возрасте и проявляется периодическими приступами острых болей в животе, симулирующими перитонит, или болями в грудной клетке, высокой температурой (до°С), артралгиями или артритами, в ряде случаев ранним развитием амилоидоза, особенно у носителей HLA A28. Кризы длятся 1-2 дня, редко более и могут послужить причиной ошибочных оперативных вмешательств, в частности лзпзротомии, при кширой обычно обнаруживают только серозный выпот.

Суставной синдром характеризуется несоответствием между резкой болезненностью и ограничением движений в суставах и относительно слабыми признаками воспаления — припухлостью, гипертермией, отсутствием гиперемии.

Суставы поражаются ассиметрочно, часто бывают моно или олигоартриты коленных, голеностопных, тазобедренных, плечевых, локтевых суставов, мелких суставов кистей, изредка височночелюстных и илеосакральных сочленений. Суставные атаки длятся несколько дольше других проявлений болезнидней и лишь изредка более длительный срок.

Обратное развитие бывает полным, исключая поражение тазобедренных суставов, в которых может остаться тугоподвижность.

Во время острой атаки выявляют лейкоцитоз, увеличение СОЭ, содержание фибриногена в крови. Моча обычно не изменена, исключая амилоидоз. РФ не обнаруживается. Рентгенологически по мере увеличения длительности болезни выявляются денегеративные изменения в суставах.

Рекомендуются нестероидные противоспалительные препараты в период острых приступов, физиотерапия. Кортикостероиды неэффективны.

Для уменьшения числа повторных атак длительно назначают колхицин в малых дозах (0,6 мг 2-3 раза в день), который препятствует дегрануляции нейтрофильных лейкоцитов, играющей определенную роль в патогенезе острых приступов. Иногда приступы полностью исчезают. Однако положительные результаты достигаются не всегда и, кроме того, лечение бывает затруднено изза токсического действия препарата.

Клинические проявления заболевания обусловлены злоупотреблением алкогольных напитков и алиментарными отравлениями, а также климатическими факторами

ЕРЕВАН, 9 сен — Sputnik. Одним из самых загадочных на сегодняшний день заболеваний можно считать «периодическую» болезнь, которую также называют «армянской» или «ереванской» болезнью.

Резкие «телодвижения» Турции на Ближнем Востоке, в Сирии и Ираке способны обеспокоить ее партнеров. Хотя очевидно, что Анкара делает это специально, чтобы было чем вести торг на трехстороннем саммите в Стамбуле.

На протяжении 10 лет действующий президент целенаправленно «зачищал» политическое поле, нейтрализуя своих возможных соперников как внутри правящей партии, так и среди оппозиции.

Для кого-то в Армении наличие у соседа российского паспорта — повод орать в окно. Возможно, это сказано несколько в переносном смысле, но колумнист Sputnik Армения Рубен Гюльмисарян не считает это обстоятельство существенным.

Грузинским спасателям, работающим на черноморском побережье, выдадут дроны, чтобы в условиях сезонного роста туризма повысить эффективность работы.

Учителя абхазских школ смогут повысить свою квалификацию в образовательных центрах, которые Детский фонд ООН (ЮНИСЕФ) открыл во всех районах республики.

Почему 20 марта у древних народов ассоциировался с приходом весны, а предки осетин в этот день отмечали Новый год – в материале Sputnik.

В столице Казахстана на площадке строящегося жилого комплекса рухнул башенный кран, погиб рабочий. Власти озвучили основную версию случившегося.

Внешний долг Кыргызстана за год вырос на 337 миллионов долларов: какие страны давали в долг Бишкеку, и на что должны быть потрачены деньги?

В Беларуси возможно создание ведомства, отвечающего за цифровую экономику, заявил президент страны Александр Лукашенко.

Латвийский политик объяснил, зачем Полиция безопасности присвоила журналисту Юрию Алексееву статус подозреваемого.

В Литве призвали МИД страны внести российского певца Филиппа Киркорова в «черный список». Чем артист не угодил местным политикам?

В исторической части Кишинева прогремел взрыв, погибли два человека. Полиции уже удалось установить причины произошедшего.

Между Узбекистаном и Таджикистаном начал действовать безвизовый режим: граждане двух стран могут совершать поездки сроком до 30 дней.

В Ташкенте начинается отбор студентов на бесплатное обучение в вузах России – учащимся из Узбекистана в этом году выделены 203 бюджетных места.

По мнению европарламентария, демонизация России на Западе и в Эстонии привела к прямо противоположному результату на выборах 18 марта.

Учителя абхазских школ смогут повысить свою квалификацию в образовательных центрах, которые Детский фонд ООН (ЮНИСЕФ) открыл во всех районах республики.

Почему 20 марта у древних народов ассоциировался с приходом весны, а предки осетин в этот день отмечали Новый год – в материале Sputnik.

Факт регистрации и авторизации пользователя на сайтах Спутник при помощи аккаунта или аккаунтов пользователя в социальных сетях обозначает согласие с данными правилами.

Пользователь обязуется своими действиями не нарушать национальное и международное законодательство. Пользователь обязуется высказываться уважительно по отношению к другим участникам дискуссии, читателям и лицам, фигурирующим в материалах.

Администрация вправе удалить комментарии, сделанные на языках, отличных от языка, на котором представлено основное содержание материала.

Источник: http://agvd.ru/erevanyan-hivandutyun/

Բուժում պարբերական հիվանդության – Лечение по методу доктора Скачко Бориса

Erevanyan hivandutyun

Դոկտոր Բորիս SkachkoԲուժման համար պարբերական հիվանդության

Բուժման համար պարբերական հիվանդության

ստորագրել են հետաքրքրել նաեւ Ծննդյան ամսաթիվը սահմանում է Features Tab ներքին օրգանների եւ համակարգերի ձեր մարմնի, արձագանքը փոփոխական բնապահպանական գործոնների cklonnost որոշակի հիվանդությունների Միեւնույն ժամանակ, դա կարեւոր է բարելավել կատարումը լյարդը, որպեսզի նվազեցնել երիկամային amyloidosis որպես կյանքի սպառնացող բարդություն է պարբերական հիվանդությամբ:

Վիքիփեդիան ասում է, որ պարբերական հիվանդության, ինչպես նաեւ Միջերկրածովյան տենդ ընտանիքը, հայերեն Գլենդել հիվանդությունը ժառանգական հիվանդություն, ընտանեկան amyloidosis առանց neuropathy. Ավելի քիչ հայտնի անունները: paroxysmal սինդրոմը Dzheynueya – Mozentalya, պարբերական peritonitis սինդրոմ, Reimann, հիվանդությունը Segal – Մայրիկ.

Պարբերական հիվանդությունը համեմատաբար հազվադեպ, գենետիկորեն պայմանավորված ժառանգական հիվանդություն է, որը փոխանցվում autosomal հեռացվող հիմունքներով.

Այսինքն, համար դրսեւորումը պարբերական հիվանդության պահանջվում են մեկ գենի փոփոխվել յուրաքանչյուր ծնողի. Դա անհրաժեշտ է ծնողներին իմանալ, թե ինչ է ձեզ պարբերական հիվանդություն.

Սակայն եթե մայրն ու հայրը տառապում պարբերական հիվանդություն, նրանք էլ, որոնք ունեն երեխաներ հիվանդ.

Պարբերական հիվանդությունը տեղի է ունենում հիմնականում Հայաստանի ներկայացուցիչների ժողովուրդների, որոնց նախնիները ապրել են Միջերկրական ծովում (հետեւաբար, ընտանեկան ջերմություն միջերկրածովյան). Բացի այդ, անկախ իրենց ներկայիս բնակության Most տառապում հայերի, հրեաների (հիմնականում Sephardic), արաբ, թուրք, եւ միայն 6% – ը այլ ազգությունների ներկայացուցիչներ.

Կլինիկական պատկերը հիվանդության ուղեկցվում է պարբերաբար ջերմություն պարբերաբար հերթական serositis (ասեպտիկ peritonitis, պլերիտ, monoarthritis կամ polyarthritis).

Ասեպտիկ բորբոքում է լորձաթաղանթի մեմբրաններ խախտման կյանքի որակը եւ ինքնակառավարման ավարտվել է 2-4 օրվա ընթացքում, տեւում է 7 օր հազվադեպ. Fever կարող է առաջանալ, առանց ապացույցներ տեղական, ինքնակառավարման դադարեցնելու համար: 06/12/24 թ.

Հիմնական Life սպառնացող բարդություն է, երբ զարգացող amyloidosis. Եվ երբ կա հստակ կլինիկական պատկերը հիվանդության amyloidosis պարբերական ներքին օրգանների զարգացմանը երկրորդական

Բայց լինում են դեպքեր առաջնային amyloidosis, երբ հատուկ, ընդգծված պարբերական հիվանդության կլինիկական բացակայում է. Amyloidosis զարգանում ցանկացած մարմնում, բայց առավել կարեւոր է, երիկամային amyloidosis հետ սպառնալիքի երիկամային անբավարարություն. Քրոնիկ երիկամային անբավարարություն հիմնական պատճառը մահվան պարբերական հիվանդությամբ:

Պարբերական հիվանդություն է autoimmune հիվանդություն. Այնուամենայնիվ, այն տարբերվում է վերջին դիմադրության հակաբիոտիկների եւ steroid հորմոններ.

Բայց համատեղում ներկայությունը տոքսիններով, որը կարող է կապել ինքնակառավարման սպիտակուցների, առաջացնում ոչնչացումը սպիտակուցներ (proteolysis) եւ դրդել աննորմալ արձագանքը իմունային համակարգը, Auto-ագրեսիայի սեփական հյուսվածքների Թեմայի վերաբերյալ 2011 թ.

Հանդես է եկել զեկույցով, «Pathogenetic autoimmune հիվանդությունների բուժման,« Բուսական բժշկության միջազգային գիտաժողով Կիեւում:

Պարզվել է, որ պարբերական հիվանդությունը հանդիսանում է գենետիկորեն պայմանավորված հիվանդություն է զարգանում մանկության կամ պատանեկություն, առանց հստակ առընթեր հատակին.

Սրումը պարբերական հիվանդության հանգեցնել տարբեր վարակների, թունավորում, սթրեսային գործոնները (հուզական, ֆիզիկական, ջերմային սթրես), ալկոհոլը սպառումը, ինչը կազմում անհնար է ընտրել մեկ etiologichny գործոնը.

Եւ կիրառել etiological բուժում պարբերական հիվանդության Այսօր, հետեւաբար, բուժում է իրականացվում, ոչ հատուկ Միջերկրական դողէրոցք

Հաշվի առնելով, որ երիկամի վերածնում կարող է երկարացնել կյանքը պարբերական հիվանդության ուշադրություն պետք է բարձրացնել, քանի որ լյարդի աշխատանքը ունակության վերարտադրել ավելի հզոր ֆիլտրի արյուն. Հակառակ դեպքում իրականացնել արդյունավետ արյան մաքրման բնական պայմաններում անհնար է:

Մինչ օրս, հիմնական բուժման պարբերական հիվանդության colchicine. Colchicine է alkaloid բուսական ծագման, որը mitotic թույն. Այսինքն, Colchicine խախտում վերածնում է հյուսվածքներում, ճնշում է իմունային եւ բորբոքային պատասխաններ. Ներառյալ inhibited degranulation եւ neutrophils, որը ավետաբեր է պարբերական exacerbations է հիվանդության.

Իսկ կլինիկական պատկերը հիվանդության չի առաջանում պարբերաբար, colchicine երկարացնում կյանքը: Եթե ​​դուք մշտապես վերաբերվում colchicine պարբերական հիվանդության, կյանքի միջին տեւողությունը սկզբին հիվանդության եւ երիկամային անբավարարություն է: 16.

Սակայն փոխարեն Միջերկրածովյան տենդ ավելանում քաղցկեղի ռիսկի, նրանք կարող են ավելի հեշտությամբ է զարգանալ վիրուսային վարակների կամ ԲԱԿՏԵՐԱՅԻՆ վարակների.

Եւ լինելով մարմնի սրել պարբերական հիվանդության տոքսիններով կարող է ազդել մյուս օրգանները եւ համակարգերը, հրահրել այլ autoimmune հիվանդություններ Քանի դեռ չեք գտել միջոցներ արգելափակել աշխատանքը փոխվել է գեների, բուժում պետք է լինի ցկյանս պարբերական հիվանդություն. Ինչ պետք է անցկացնել ամենօրյա մաքրում արյունը.

Գրանցվել բուժում, բուժում ծննդյան ամսաթվի ծախսել է ավելի քան 20 տարի: Նման բուժում է անհատապես ընտրված է օպտիմալացնել աշխատանքները մարմինը, իր խոշոր օրգաններ եւ համակարգեր.

Եւ դարձնել ընդհանուր առաջարկներ առողջ ապրելակերպի ավելի անհատական.

Սակայն, բուժման հետ ստորագրել ծննդյան ամսաթիվը, բուժում է ավելի դժվար եւ ժամանակատար է թե բժշկի եւ հիվանդի, ինչպես պահանջում կանոնավոր բուժում է ուղղել Գրանցվել ըստ փոփոխական պայմաններում շրջակա միջավայրին:

Ավելի քան 25 տարի է, խորհուրդ են տալիս, իրենց հիվանդներին գործիքները եւ տեխնիկա բարելավելու լյարդի ֆունկցիան.

Գրված է այս նյութի համար: 40 – ից ավելի գիտական ​​հոդվածների: Հրատարակված է 37 գիրք եւ ազդագրերում, որը կարեւորում բարելավմանը լյարդի հիվանդությունների տարբեր ներքին օրգանների Երկարակյաց – մարմինը հանդիսանում է նյութափոխանակությունը ուղեղը ներգրավված բոլոր նյութափոխանակությունը ռեակցիաների.

Իմ կարծիքով, բարելավմանը լյարդի, արյան մաքրման բուժման համապատասխան ներկայացնել պարբերական հիվանդություն. Որպեսզի կրճատել բեռի վրա երիկամների է մաքրել արյունը, նվազեցնել եւ գնահատեք զարգացման երիկամային խրոնիկ երիկամային անբավարարություն, amyloidosis.

Բուժում, պարբերական հիվանդության կդառնա ավելի արդյունավետ, եւ նվազում բարդություններ, համատեղելով նշան բուժում, բուժում է ծննդյան ամսաթիվը եւ բարելավել լյարդի ֆունկցիայի ստուգված Բուսական միջոցները: Ամեն դեպքում, այդ մարմինը կաշխատի ավելի լավ. Պարբերական հիվանդության bouts դառնալ մեղմ եւ ավելի քիչ հաճախակի: Դանդաղ ու կայուն հաղթի մրցավազքում. Է ճիշտ ուղղությամբ. Այնպես որ, առաջարկում եմ բուժումը պարբերական հիվանդության նշան է իմ ղեկավարության հետ:

Քաջառողջություն. Իսկ ողջամիտ կապը իրեն.

Skachko բժիշկ, բժիշկ, nutritionist, phytotherapeutist, naturopath, վերականգնում, հեղինակ է 37 տպագրված գրքեր եւ բրոշյուրներ, ավելի քան 500 հայտնի եւ 40 գիտական ​​բաժինների վրա `բուսական դեղերի, valueology, սննդի, առողջ ապրելու, Նախագահ Copyright Club” Առողջ-ê “

Статьи доктора Бориса Скачко на сайте: 

  • Статьи на тему: СИМПТОМАТИЧЕСКИЕ средства для борьбы с ГРИППОМ, ОРВИ, ОРЗ.
  • Статьи на тему: СОЛЕВОЙ ДИАТЕЗ ПОЧЕК, ПОДАГРА
  • Статьи на тему: АРТРИТ, АРТРОЗ, ОСТЕОПОРОЗ, БОЛЬ в СУСТАВАХ
  • Статьи на тему: ПОВЫШЕНИЕ ПОТЕНЦИИ, БОРЬБА С БЕСПЛОДИЕМ
  • Статьи на тему: ЖИРОВОЙ ГЕПАТОЗ (перерождение) клеток ПЕЧЕНИ
  • Статьи на тему: САХАРНЫЙ ДИАБЕТ 1 и 2 ТИПА
  • Статьи на тему: ЛЕГКО БРОСИТЬ КУРИТЬ
  • Статьи на тему: АЛКОГОЛИЗМ ХРОНИЧЕСКИЙ
  • Статьи из газеты “ЗДОРОВЬЕ и ДОЛГОЛЕТИЕ” / “ЗДОРОВ´Я і ДОВГОЛІТТЯ”.Статьи на тему: “Диагностика предназначения и коррекция судьбы”
  • РЕЦЕПТЫ НАРОДНОЙ МЕДИЦИНЫ в лечении и профилактике заболеваний.

  

Источник: https://www.sites.google.com/site/partnerskaaprogramma/lecenie-periodiceskoj-bolezni-po-date-rozdenia/buzum-parberakan-hivandutyan

«Հայկական» կամ «պարբերական» հիվանդության գաղտնիքները

Erevanyan hivandutyun
Վերլուծություն

19:27 09.09.2015Ստանալ կարճ հղումը

1142380

Sputnik Արմենիա

https://cdn2.img.armeniasputnik.am/i/logo.png

Sputnik

https://cdn2.img.armeniasputnik.am/i/logo.png

https://armeniasputnik.am/analytics/20150909/593522.html

Հիվանդության կլինիկական ախտանիշները պայմանավորված են ալկոհոլային խմիչքի չարաշահումով և ալիմենտար թունավորումներով, ինչպես նաև կլիմայական գործոններով

ԵՐԵՎԱՆ, 9 սեպտեմբերի – Sputnik.

Այսօրվա ամենախորհրդավոր  հիվանդություններից մեկը պարբերական հիվանդությունն է, որը նաև անվանում են «երևանյան» կամ «հայկական» հիվանդություն։«Հայկական» հիվանդությունն արտահայտվում է որովայնի շրջանում պարբերական սուր ցավերով, ցավերը կարող են լինել նաև կրծքավանդակի շրջանում և հոդերում, ինչպես նաև տենդով։  Նոպայից հետո, որը տևում է 2-3 օր, հիվանդները շուտ ապաքինվում են, վերականգնվում է նրանց աշխատունակությունը։ Հիվանդությունը քրոնիկ բնույթ է կրում և կարող է տևել տասնյակ տարիներ։Հիվանդության կլինիկական ախտանիշները պայմանավորված են ալկոհոլային խմիչքի չարաշահումով և ալիմենտար թունավորումներով, ինչպես նաև կլիմայական գործոններով։ Օրինակ` Ռուսաստանի բնակիչների մոտ սրացումներ կարող են նկատվել միջսեզոնային ժամանակահատվածում։

Հին հիվանդություն

Ժողովրդի շրջանում կարծիք կա, որ  եթե հիվանդությունն անվանում են «երևանյան» կամ «հայկական», ապա այն հատուկ է միայն հայերին։ Սակայն դա սխալ կարծիք է, քանի որ այս հիվանդությունը բնորոշ է հին գեներով ժողովուրդների ներկայացուցիչներին։ «Հայկական» անվանումն այն ստացել է այն բանի համար, որ հիմնականում հիվանդությունը հանդիպում է այն ժողովուրդների ներկայացուցիչների մոտ, որոնց նախնիները ապրում էին Միջերկրական ծովի ավազանում` հատկապես հայերի, հրեաների և արաբների։ Այլ ազգությունների ներկայացուցիչների մոտ այս հիվանդությունը հազվադեպ գենետիկ հիվանդություն է համարվում, որը նաև անվանում են «միջերկրածովային տենդ», և այն հանդիպում է շատ հազվադեպ`  6% դեպքերում։Հայ մասնագետները պնդում են, որ այս հիվանդությունը «երևանյան» անվանելը սխալ է, քանի որ այն ոչ մի  ընդհանուր բան չունի հայկական մայրաքաղաքի հետ։

Մի քիչ վիճակագրություն

Հայաստանում, ընդհանուր առմամբ, այսօրվա դրությամբ բնակվում է ավելի քան 20 հազար մարդ, որոնք տառապում են «հայկական» հիվանդությամբ։ Ընդ որում, «Արաբկիր» բժշկական կենտրոնին կից գործող մանկական պարբերական հիվանդության հանրապետական կենտրոնի տվյաներով` երկրում «պարբերական» հիվանդությամբ տառապող մինչև 18 տարեկան երեխաների քանակը ավելի քան 2700 է։ Հիվանդության դինամիկան այնքան էլ հուսադրող չէ. տարեկան «պարբերական» հիվանդություն է ախտորոշվում 300-500 մարդու մոտ։Բժիշկները պնդում են, որ երկրում հիվանդության ախտորոշման հաճախակիությունը պայմանավորված է ոչ միայն այն հանգամանքով, որ  այդ հիվանդության գենը տարածված է բնակչության շրջանում, այլ նաև նրանով, որ Հայաստանում «պարբերական» հիվանդության ախտորոշումը բարձր մակարդակի վրա է։Երևանի գենետիկայի կենտրոնում այս հիվանդության ախտորոշման համար թեստավորում է անցնում շաբաթը շուրջ 60 մարդ։

Պարբերական հիվանդության ախտանիշները

Հաճախ «պարբերական» հիվանդության նոպաները հանկարծակի են առաջանում` սուր և նվացող ցավեր, որոնք ի հայտ են գալիս որովայնի շրջանում և տարածվում ողջ մարմնով։ Նոպայի ժամանակ հիվանդը ստույգ և պարզորոշ չի կարող նկարագրել իր վիճակը։ Սուր ցավերը կարող են ուղեկցվել բարձր ջերմությամբ, տենդով, ընկճվածության զգացողությամբ, երբեմն հնարավոր են ագրեսիվ ռեակցիաներ, մաշկը մգանում է, իսկ աչքերի տակ սև շրջաններ են հայտնվում, հիվանդի զարկերակը թույլ է շոշափվում, հիվանդության սրացման ժամանակ հնարավոր է գիտակցության կորուստ։Հիվանդի վիճակը կարելի է մի փոքր լավացնել` օգնում են տաքացնող հեղուկները, հիվանդին կարելի է ծածկել, օգնել նրան ավելի տաք հագնվել։ Եթե հիվանդի մոտ փսխելու ցանկություն է առաջանում, հարկ չկա հակափսխման դեղամիջոցներ օգտագործել, եթե նա ազատվի օրգանիզմում առկա «ավելորդ» սննդից, դա ոչ միայն չի խանգարի, այլ նաև կօգնի բավականին լավացնել հիվանդի վիճակը։

Ամեն ինչում սթրեսներն են մեղավոր

Հիվանդության բուժման գործընթացում զգալի առաջընթաց է նկատվել XX դարի 60-ական թվականներին` շնորհիվ հանրաճանաչ թերապևտ, պրոֆեսոր Լևոն Հովհաննիսյանի հետազոտությունների։ «Ներքին հիվանդությունների կլինիկայում հոգեկան և սոմատիկ ոլորտների փոխհարաբերության մասին» նրա աշխատության մեջ նկարագրված է «պարբերական» հիվանդությունն ու բուժման մեթոդները` հոգեբուժության միջոցով։Այդ հիվանդության բուժման մեջ իր ներդրումն ունի նաև հոգեբույժ Արմեն Ներսիսյանը, որը գրել է իր թեկնածուական աշխատանքը «Հոգեմարմնական խանգարումները պարբերական հիվանդության ժամանակ» թեմայով։Երկու մասնագետներն էլ` և՛ Հովհաննիսյանը, և՛ Ներսիսյանը, հակված էին այն կարծիքին, որ «պարբերական» հիվանդությունը բուժվում է միայն սթրեսներից ձերբազատվելուց հետո։ Բանն այն է, որ այս խորհրդավոր հիվանդությունը հաճախ սկսում է ի հայտ գալ սթրեսների և անձի անհատական յուրահատկությունների հետևանքով։ Ժամանակակից մասնագետները նաև հակված են այն կարծիքին, որ այս հիվանդությունը կարող է հայտնվել այն մարդկանց մոտ, ովքեր կյանքի ընթացքում ուժեղ սթրեսներ են տարել, ականատես են եղել պատերազմների և աղետների։ «Միջերկրածովային տենդի» բուժումը հաճախ դեղորայքային է։ Ամեն դեպքում «պարբերական» հիվանդությունը դատավճիռ չէ։ Ամենակարևորը ժամանակին տրամադրվել ճիշտ բուժման, քանի որ մարդու ենթագիտակցությունը հրաշքներ է գործում։

Источник: https://armeniasputnik.am/analytics/20150909/593522.html

ОнлайнДоктор
Добавить комментарий